De volledige site werd opnieuw ontworpen en ingericht met moderne stalen elementen, waarbij steeds wordt verwezen naar de geschiedenis van Hellevoetsluis. Front I en II worden in hun oorspronkelijke aspect gerestaureerd, maar met hedendaagse elementen. Zo kunnen de bezoekers op een vlottere manier kennismaken met de geschiedenis van Hellevoetsluis.

Meer Info

Deze organisatie zal samenwerken met de twee hierboven genoemde partners om de vesting van het centrum van Vlissingen opnieuw toegankelijk te maken, gebruik makend van onder andere nieuwe technologieën. De vesting werd gebouwd in 1550 en gerenoveerd in 1809.

Meer Info

De gemeente Vlissingen zal de toegankelijkheid van de vestingwerken verbeteren. Ze doet dit in overeenstemming met de regels van duurzame ontwikkeling en zal nieuwe ruimtes creëren voor de bewoners en bezoekers.

Meer info

Dit museum zal een multimediapresentatie uitwerken over de geschiedenis van de vesting van Vlissingen, om bij te dragen tot een beter begrip van de site.

De kazematten: Een monument in een monument

Keizersbolwerk

Het Keizersbolwerk in Vlissingen dankt zijn naam aan Keizer Karel V.
Halverwege de 16e eeuw dreigde er weer een oorlog tussen Spanje en Frankrijk/Engeland. Om de Westerschelde beter te beschermen tegen eventuele aanvallen werd opdracht gegeven voor het versterken van de haveningang van Vllissingen. Zo ontstond in 1548 het Keizersbolwerk. Het werd gebouwd door de Italiaanse bouwmeester Donato di Boni Pellezuoli, die een jaar eerder ook Fort Rammekens had gebouwd.

Kazematten

Napoleon liet het Keizersbolwerk versterken na de Engelse inval van 1809 waarbij de stad zwaar beschadigd werd. In die tijd kreeg het haar huidige vorm. Bij de bouw van de kazematten werd voor het eerst volgens het metrieke stelsel gewerkt. In Frankrijk was het reeds in 1796 ingevoerd. Nederland stelde het metrieke stelsel pas officieel in 1820 vast. In één van die kazematten werd een garnizoensbakkerij gevestigd.
De enorme ovens konden elk 300 broden bevatten. Per 24 uur konden er 4800 porties brood gebakken worden voor de garnizoenen. De overige kazematten werden gebruikt als schuilgelegenheid, opslag en wachtlokaal voor officieren en manschappen. Na de Franse tijd, kwam het complex (inclusief bakkerij) in handen van het in Vlissingen gelegerde Nederlandse garnizoen.

De kazematten waren niet toegankelijk voor publiek. Dankzij het Interregproject ‘Walls and Gardens’ kan het publiek dit monument in een monument bekijken en leren over de geschiedenis van deze bijzondere plek.

Meer Info
Fotos van de officiële opening